گاه ابر و گاه باران می‏شوم
گاه از یک چشمه جوشان می‏شوم

گاه از یک کوه می‏آیم فرود
آبشار پرغرورم، گاه رود

گاه قطره، گاه دریا می‏شوم
گاه در یک کاسه پیدا می‏شوم

روز و شب هر گوشه کاری می‏کنم
باغها را آبیاری می‏کنم

نیست چیزی برتر از من در جهان
زندگی از آب می‏گیرد نشان

گرچه آبم، روزی اما سوختم
قطره تا دریا سراپا سوختم

تشنه‏ای آمد لبش را تر کند
چاره لب‏تشنه‏ای دیگر کند

تشنه‏ای آمد که سیرابش کنم
مشک خالی داد تا آبش کنم

تشنه آن روز من عباس بود
پاسدار خیمه‏های یاس بود

خون عباس علمدار رشید
قطره قطره در درون من چکید

داغی آن خون دلم را سوخته
آتشی در جان من افروخته

چشمهایم خواب، موجم خفته باد
آبی آرامشم آشفته باد

آب هستم؟ وای من مرداب به
زندگی بخشم؟ نه، مرگ و خواب به

وای بر من، وای بر من، وای دل
مانده در مرداب حسرت پای دل

پیچ و تاب رودم از درد دل است
برکه ازا ندوه دل، پا در گل است

گریه من، شرشر باران شده
غصه‏ام در گریه‏ها پنهان شده

دود داغم ابرها را تیره کرد
آسمانها را سراپا تیره کرد

آب اگر شد اشک چشم از شرم شد
از خجالت ‏شور و تلخ و گرم شد

آب بودم، کربلا پشتم شکست
آبرویم رفت، پستم، پست، پست

حال از اکبر خجالت می‏کشم
از علی‏اصغر خجالت می‏کشم

شعری برای سفیر سینه سرخ عشق:

كارش ميان معركه بالا گرفته بود
شمشير را به شيوه مولا گرفته بود

تنها ميان مردم بيعت فروش شهر
انبوه كينه دور و برش را گرفته بود

دلواپس غريبی امروز خود نبود
اما دلش به خاطر فردا گرفته بود

ديدی كه از ارادت ديرينه حسين
یک كوفه زخم در بدنش جا گرفته بود؟

با سنگ پای بيعت او مهر می زدند
باور نكرد، از همه امضا گرفته بود!

اين شهر خواب بود و ندانست قدر او
هر شب برای مردمش احيا گرفته بود

جرمش چه بود؟ نسبت نزديک با علی؟
آن شعله ها برای همين پا گرفته بود.

دود بود و دود بود و دود بود                     گل ميان آتش نمرود بود
دست گلچين هيچ پروايی نداشت           داغ گل را بر دل بلبل گذاشت
شعله ميپيچيد بر گرد بهار                     خون دل می خورد تيغ ذوالفقار
يک طرف گلبرگ اما بی سپر                  يک طرف ديوار بود و ميخ در
ميخ بود و سينه ای لبريز درد                 ميخ بود و غربت يک رادمرد
ميخ ياد صحبت جبريل بود                     شاهد هر رخصت جبريل بود
قلب آهن را محبت نرم كرد                    ميخ از چشمان زينب شرم كرد
شعله ها از داغ غربت سرخ شد             ميخ كم كم از خجالت سرخ شد
ميخ بود و دست شوم سرنوشت            سينه ای می ديد لبريز بهشت
گفت با در، رحم كن سويش مرو             غنچه دارد سوی پهلويش مرو
حمله طوفان سوی دود شمع كرد            هر چه قوت داشت دشمن جمع كرد
روز رنگ تيره شب را گرفت                     مجتبي چشمان زينب را گرفت
پای ليلی چشم مجنون می گريست      ميخ بر سر مي زد و خون مي گريست
ابر با رنگ كبودی گريه كرد                     جای مردم يک يهودي گريه كرد
جوی خون نه، تا به مسجد رود بود          دود بود و دود بود و دود بود

 به ياد كربلا افتاده ام باز
عنان طاقت از كف داده ام باز

به من ماهی نشان دادند آنجا
كه تا امروز مستم از تماشا

دلم پر می زند هرشب به بامش
سلامم می كند دارالسلامش

دل عاشق ز معشوقش جدا نيست
برايم هيچ جايی كربلا نيست

چه ميفهميد از حال دل من
شنيدن كی بود مانند ديدن

من مجنون جز اين ليلا ندارم
خدايا تاب تا فردا ندارم

سر عاشق نوازی داشت يارم
دو روزی پرده را برداشت يارم

قرق كرد او حرم را تا بمانم
كنار تربتش شعری بخوانم

نشانم داد مزد نوكری چيست
خريدار دل شيدای من كيست

تهيدستم ولی گنجينه دارم
حسين تازه ای در سينه دارم

دراین روزهای عزیز مارا هم فراموش نکنید

التماس دعا....................

                بهترینها......چیست؟؟؟؟؟؟                 

بهترين بخشش آن است :كه منتظر تشكر نباشي

بهترين خصلت آن است :كه هيچ كس را نرنجاني

بهترين عادت آن است :كه هميشه در سلام ، پيش دستي كني
بهترين احساس آن است :كه شادي را در زير پوستت حس كني

بهترين پدر و همسر آن است :كه خانواده در كنارش احساس امنيت و شادي كنند
بهترين مادر و همسر آن است :كه تنها بتواني چند ساعت نبود او را در خانه تحمل كني نه بيشتر!

بهترين فرزند آن است :كه به او افتخار كني
بهترين خانه آن است :كه هميشه از آن صداي خنده و شادي بشنوي

بهترين دوست آن است  :كه با او راحت باشي و هر لحظه كه بخواهي ، بتواني حرف دلت را به او بزني
بهترين هدف آن است :كه قابل دسترسي باشد

بهترين عشق آن است :كه دوطرفه باشد
بهترين قدرداني آن است :كه در عمل باشد نه فقط بر زبان

بهترين شغل آن است :كه از انجامش ‌لذت ببري
بهترين غذا آن است :كه با دل خوش خورده شود

بهترين پول آن است :كه از راه حلال و با اتكاء به خود به دست آورده باشي
بهترين حادثه آن است :كه زندگي تو را متحول سازد

بهترين ترانه و آهنگ آن است :كه تو را به ياد خاطره اي خوش بيندازد
بهترين مسافرت آن است :كه هميشه آرزوي تكرارش را داشته باشي

بهترين انگيزه آن است :كه تو را به تحرك و تلاش بيشتر وا دارد
بهترين خاطره آن است :كه تنها با فكر كردن به آن در عين افسردگي تو را شاد و سرحال سازد
بهترين منظره آن است :كه صورتي را با اشك شوق بيني
و بالاخره...

بهترين خداحافظي آن است :كه حتماً سلامي در پي داشته باشد

      بهترین لحظه ی زندگی هر انسان اولین لبخند او بر دنیاست.

        ندیدم بهاری 

                       محبت ز یاری

                                          دلم غرق خون شد

                                                                 عجب روزگاری

            میتوانستم ناله کنم...خنديدم

                        ميتوانستم شکايت کنم...قدردانی کردم

                                     ميتوانستم فرياد بزنم...سکوت کردم 

  
                                                    ميتوانستم نفرين کنم...دعا کردم

 
               ميتوانستم ويران کنم...ساختم 

                      ميتوانستم تحقير کنم...خود را شکستم 

                                 ميتوانستم برانمت...بدرقه ات کردم 

 
                                          يادم باشد..حرفی نزنم که به کسی بربخورد

                  نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد 

                                  راهی نروم که بيراه باشد 

 
                                                    خطی ننويسم که آزار دهد کسی را

 
               يادم باشد که روزگار خوش است...

                                                         همه چيز بر وفق مراد....

 
 
                                            تنها دل ما 
                                                          دل نيست

دنیا روهم اگه بدی دلم ازت صاف نمیشه

تو برو از این به بعد تنهایی یاورم میشه

                                         نه دیگه دوست دارم محال باورم بشه

حیف قلبم که یه روزی به تو دادمش امانت

چشمای بارونیه من کرده بودش به توعادت

جهنم هم جایی واسه تو نداره به خدا

اتیش که بخواد روی سر تو بباره حیف

حرف من همینه که بروپی کار خودت

هر چی درد وغم وغضه است همگی مال خودت

حالا حقته بری یه گوشه ای زار بزنی

از غم نبودنم هی داد وفریاد بزنی

این رو میخوام همیشه آواره بشی از خدا

واسه درمون دلت دنبال راه چاره شی

                                   خیلی وقته که به خوابم نمیای

تویی که تموم دنیای منی

دیگه شعرای منو نمیخونی

تویی که تنها دلیل بودنی

خیلی وقته که صدای پای تو

این سکوت کهن رو نمیشکنه

                                                   بعد تو انگاری تنهایی داره

به دلم رنگ زمستون میزنه

              تو که نیستی آسمون واسه گلا        

    ابر بارونی نمیباره دیگه

       تو که نیستی مهربونیت دیگه نیست  

  تو شبام هیچکسی قصه نمیگه

   نمی خوام باور کنم که تو دلت

    واسه من جایی نداری مهربون

      بسمه غربت تلخ این قفس 

پرامو دیگه به آتیش نکشون

     الهی شکر 

خوش به حالم خوش به حالم

تا توهستی تو دلم غمی ندارم

نمی دونم که دارم خواب میبینم یا که بیدارم

به خدا هیچ باورم نیست

آخه یک عمر که من در انتظارم

حالا که به تو رسیدم

تورو رو چشمام میزارم

الهی شکر الهی شکر الهی شکر

                                               بغض شب

تو مثل بغض شب طوفانی بودی

من اما عاشق و پاک مثل مریم

شب رفتن ولی هرگز ندیدی

هنوز مدیون چشمای تو هستم

به تو از بی کسی چیزی نگفتم

که به آغوش سردت قانع بودم

بورو ای آخرین شبگرد عاشق

من اون تبعیدی بارون و رودم

تو آزاد و رها مثله یه پرواز

من اما بی گناهی بر صلیبم

میون سایه ها با دامنی تر

مثه اندوه شب سرد و غریبم

ندونستم تو این دنیای فانی

نمیشه همزبون رازقی بود

                                                  میون این همه آوارو دیوار

نمیشه فکر عشق و عاشقی بود

هنوزم فکر مرغای مهاجر

به غیر از گریه تعبیری نداره

دلم تنگه ازاین دنیای فانی

                                             از این شبهای سرد و بی ستاره

                                                   وداع

میروم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا میبرم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

میبرم تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهو از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

میبرم تا ز تو دورش سازم

ز تو ای جلوه امید محال

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله میلرزدمیرقصد اشک

آه بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

میروم خنده به لب خونین دل

میروم از دل من دست بردار

ای امید عبث بی حاصل

                                              گریز و درد

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این غشق آتشین پراز درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه پر حسرت تو را

با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم

رفتم که ناتمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتممگو مگو که چرا رفت ننگ بود

عشق من و نیاز تو وسوز و ساز ما

از پرده خموشی و ظلمت چون نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

...........

                                             کابوس تلخ

من نه میدانم نه میخواهم بدانم آن چه بود که با یک نگاه مرا آشفته ساخت وآن چه بود که با یک لبخند دلم را دیوانه ساخت اما میخواهم بدانم آن چه بود که با یک تلنگر کلبه ی کوچک دلم را این چنین ویران ساخت

نگو . نه. تو نبودی که دلم را کشتی. تو که عاشق من بودی.نه .تو نبودی این کابوسی تلخ است و باید باور کنم او که تمام زندگانیم داراییش بود دل تنهایم را تنهاتر کرد و رفت و چرا ؟ اگر هنوز چشم هایم باز است به این امید است که تو نرفتی و دوباره درون کلبه ی تنهاییم سکنا میگزینی و میدانم که امیدم بی حاصل است اما باز امیدوارم چون هنوز هم دوستت دارم

                                            عشق چیست؟

عشق آن نیست که تو میبینی عشق آن است که احساسش کنی عشق آن نیست که می گویند دیوانه کننده است عشق آن است که زندگی بخش است عشق آن نیست که با خواست تو به وجود بیاید عشق آن است که نا خواسته می آید عاشق آن نیست که از غم دوری بمیرد عاشق آن است که به امید دیدار زنده بماند من عاشق نیستم تو هم عاشق نیستی مجنون عاشق بود که حتی زمانی که لیلی ازدواج کرد امید داشت ولی وقتی لیلی مرد مجنون از عشق او و به امید دیدار او در دنیایی دیگر جانش را فدای دیدارش کرد

حالا آیا تو عاشقی؟آیا حاضر به خاطر دیدن لیلی یا مجنون خودت عمرت را فدا کنی؟

می گویی بله ولی حاضر نیستی و اگر روزی عشقت بمیرد تو برای خودت گریه می کنی برای خودت که تنها شده ای ولی اگر واقعا" عاشق بودی مثل مجنون برای لیلی میمردی نه این که برای خودت گریه کنی

                                               زیبایی عشق

من عاشقم عاشق عشقم ولی .....................

چی بگم هیچکی منو درک نمی کنه من عاشقه عشقم

یکی هست که بدونه عاشق عشق بودن یعنی چی؟.............

می خوام یکی بفهمه عشق خیلی قشنگه بدون اینکه آدمبخواد به معشوق و عاشق فکر کنه

کلا" عشق خیلی قشنگه عشق شادی میاره نه غم آدمی که فکر می کنه عشق اومده تو زندگیش خیلی خوشبخته حالا این عشق به هر چیزی که باشه می خواد آدم باشه می خواد شئ باشه یا حتی پول مهم عشقیه که داره به خدا عشقخیلی قشنگه و حالا اگه گفتین قشنگترین عشق کدومه ؟........................

اینه که آدم عاشقه خدا باشه

عشق خدا

خدایا اندازه ی هر چنتا سلولی که آفریدی دوست دارم

خدایا به همون اندازه که عاشقا رو دوست داری دوست دارم

خدا جونم به قدر همه ی ستاره هایی که آفریدی دوست دارم

خدایا می دونم غیر ممکنه ولی از اون اندازه که دوسم داری

من 10000000 تا بیشتر دوست دارم

خدایا هر چی بگم دوست دارم تو بیشتر دوسم داری

ولی بازم می گم دوست دارم بیشتر از اون چیزی که دوسم داری

خدا جون توی این دنیا هیچ چیزی نیست که به اندازه تو مهربون و عاشق باشه

خدایا آدما رو ببخش به خاطر اینکه از اون عشقی که گذاشتی تو دلشون بد استفاده می کنن

تو عشق آفریدی که عاشق خودت باشیم خدایا ولی قبول کن

که این دل گوش نمیده یهو بدون اینکه ما بخوایم عاشق میشه

پس خدایا ازت میخوام حالا که عاشق شدن دست خودمون نیست یه کاری کن مجبور نشیم که فراموش کنیم آخه اینم دست خودمون نیست وقتی عاشق میشیم دیگه این عشق

همه چیزو به غیر از معشوق از بین میبره

پس خدایا تو مواظب ما باش که عاشق نشیم اگه هم شدیم از عشقمون جدا نشیم

و اگه جدا شدیم بتونیم تحمل کنیم و امید داشته باشیم

                           خدایا خیلی دوست دارم خیلی

                                              سخت

امروز می فهمم وقتی یه نفر میگه سخته یعنی چی ؟ وقتی بکی میگه ممکن نیست یعنی چی؟ وقتی یکی میگه میمیدم یعنی چی؟ قبلا" فکر میکردم همش حرفه که وقتی یه نفر میگه عاشق شدم و نمیتونم ازش دست بکشم اما حالا که خودم این حس و دارم میفهمم که حرف نیست واقعیته فکر میکردم تلقینه وقتی یه نفر میگه نمیتونم عشقمو فراموش کنم اما حالا میبینم که عین حقیقته حالا من میگم:

نمیتونم فراموشش کنم نمیتونم فکر کنم دوسم نداره نمیتونم حس کنم بدون اون بودن یعنی چی ؟ من دوسش دارم و نمی تونم باور کنم که فقط من دوسش دارم و اون منو دوست نداره اما باید با این موضوع کنار اومد که بعضی وقتا سرنوشت یه جوری رقم میخوره که بابه میل ما نیست

۲ بهترين خصلت آن است كه هيچ كس را نرنجاني

 ۳بهترين عادت آن است كه هميشه در سلام ، پيش دستي كني

۴ بهترين احساس آن است كه شادي را در زير پوستت حس كني

۵ بهترين پدر و همسر آن است كه خانواده در كنارش احساس امنيت و شادي كنند

 ۶بهترين مادر و همسر آن است كه تنها بتواني چند ساعت نبود او را در خانه تحمل كني نه بيشتر!

 ۷بهترين فرزند آن است كه به او افتخار كني

۸ بهترين خانه آن است كه هميشه از آن صداي خنده و شادي بشنوي

۹ بهترين دوست آن است كه با او راحت باشي و هر لحظه كه بخواهي ، بتواني حرف دلت را به او بزني

۱۰ بهترين هدف آن است كه قابل دسترسي باشد

 ۱۱بهترين عشق آن است كه دوطرفه باشد

 ۱۲بهترين قدرداني آن است كه در عمل باشد نه فقط بر زبان

 ۱۳بهترين شغل آن است كه از انجامش ‌لذت ببري

۱۵ بهترين غذا آن است كه با دل خوش خورده شود

۱۶ بهترين پول آن است كه از راه حلال و با اتكاء به خود به دست آورده باشي

۱۷ بهترين حادثه آن است كه زندگي تو را متحول سازد

 ۱۸بهترين ترانه و آهنگ آن است كه تو را به ياد خاطره اي خوش بيندازد

 ۱۹بهترين مسافرت آن است كه هميشه آرزوي تكرارش را داشته باشي

۲۰ بهترين انگيزه آن است كه تو را به تحرك و تلاش بيشتر وا دارد

۲۱بهترين خاطره آن است كه تنها با فكر كردن به آن در عين افسردگي تو را شاد و سرحال سازد

 ۲۲بهترين منظره آن است كه صورتي را با اشك شوق بيني و بالاخره...

۲۳ بهترين خداحافظي آن است كه حتماً سلامي در پي داشته باشد................

چرا بلبل همیشه نغمه خوان است؟

چرا بر برگ شبنم می نشیند؟

چرا آلاله های باغ سرخند؟

چرا بر روی گل غم می نشیند؟

چراباران همیشه قطره قطره ست؟

چرا در خانه ها دریا نداریم؟

چرا در باغچه یا توی گلدان؟

گلی یا برگی از رویا نداریم؟

چرا پروانه ها معنای عشقند؟

چرا چغدان همیشه اشکبارند؟

چرا مـردم همــانـند کـبوتر؟

درون خانه ها جغدی ندارند؟

چرا در هر کتابی آسمان ها

همیشه آبی وخوشرنگ هستند؟

چرا هیچ آسمانی رنگ غم نیست؟

چرا مردم خدا را می پرستند؟

چرا مـا عـاشق بـاد صبایـیم

چرا یک بار با طوفان نباشیم؟

چرا در هر زمان در فکر دریا

چرا یک بار با باران نباشیم؟

چرا گلزارها شاداب وسبزند

چرا قلب بیایان لاله گون است؟

چرا دستان برکه پاک ونیلی ست

چرا چشم شقایق رنگ خونست

می خوام یه قصری بسازم

پنجره هایش آبی باشه

من باشم وتو باشی و

یک شب مهتابی باشه

می خوام یه کاری بکنم

شاید بگی دوسم داری

می خوام یه حرفی بزنم

که دیگه تنهام نذاری

می خوام  برات ازآسمون

یاسای خوشبو بچینم

می خوام شبا عکس رو

تو خواب گل ها ببینم

می خوام که جادوت بکنم

همیشه پیشم بمونی

ازتوکتاب زندگیم

یه حرف رنگی بخونی

دو سه روز ، ه طپش دل ، شده چون ، نبض دقايق

بخدا...شعله ور شده ام ، زهمه بي خبر شده ام

تو ز بس آتشم زدي ، چقدر ، مختصر شده ام

دل من ، مثل كبوتر ، به هواي تو پريده

سربامي ننشسته ، كه به كوي تو رسيده

چه كنم..!!هركجا كه روم ، نرود يادت از دل من!

چه شود موج عشق تو ، هم ، بزند سر به ساحل من

هرجا روي ، جانم رود ، دنبال تو

در هر كجا ، گيرد ، سراغ حال تو

ناگه اگر خاري ، نشيند در رهت

مژگان من ، ميپرسد از ، احوال تو

شده ام غرق خيالت...

شده ام عاشق و مجنون...

چه كنم با دل شيدا...دل شيدا ، دل پرخون

هنوز برای عید چیزی نخریدم . خوب امسال نمی دونم تکلیف من توی عید چی هست.فقط دیشب رفتم دو تا ماهی گلی رنگ خریدم....

توی آکواریوم تعداد زیادی ماهی هستند.اینقدرکه نمی تونی یکی رو دنبال کنی.تا میاد چشمت به یکی بیفته دیگری جاش رو پر میکنه..

ماهیها رقصنده و پر جنب و جوش . یکی یکی با تور پسرک گرفته می شوند توی تنگ بلور یا گاهی توی یک پاکت پلاستیکی.

معلوم نیست کدوم یک کجا میرن.

دلم می خواست همه ی ماهیها رو یکجا بخرم ببرم بندازم توی یک رودخونه..نیم دونم چرا حسی بهم میگفت این ماهیها هم توی همین چند روزه توی همین آکواریوم به همدیگه دل میبندند.

نمی دونم آیا شده رد نگاه یک ماهی با دهانی که تند تند باز و بسته میشه به یک ماهی دیگه بیفته که توی این چند روزه عاشق هم شده اند؟

نمی دونم دل خونین این ماهیها رو کسی میبینه ؟

گاهی وقتها ماهی هایی که می خریم و میاریم خیلی زود میمیرند.مخصوصا اونهایی که تنها میشن.همه میگن از آب هست.اما من میگم نه!!از غصه دوری و جدایی دق کرده اند..

می خوام یک ماهی بخرم و ببرم خونه .یادم میاد دوباره یک ماهی دلبسته ی یکی دیگه شده .به پسرک میگم : یک جفت ماهی بده..حالا توی تنگ بلور توی ماشین احساس میکنم این دو ماهی خوشحالتر از همیشه با باله هاشون می رقصند.

خوشحالم این دوتا دل رو از هم جدا نکرده ام...

یادم می افته به آهنگ دو ماهی از.............آروم آروم نجوا می کنم....

ما دو تا ماهی بودیم
توی دریای کبود
خالی از اشکای شور
از غم بود و نبود
پولکامون رنگارنگ
روزامون خوب و قشنگ
آسمونمون یکی
خونمون یه قلوه سنگ

خنده مون موجا رو تا ابرا میبرد
وقتی غمگین بودم اون غصه میخورد
تورای ماهیگیرا وا نمیشد
عاشقی تو دریا تنها نمیشد

خوابمون مثل صدف
پر مروارید نور
پر شد این قصه ما
توی دریاهای دور

همیشه تک میزدیم
به حبابای درشت
تا که مرغ ماهیخوار
اومد و جفتمو کشت
دلش آتیش بگیره
دل اون خونه خراب
دیگه نوبت منه
سایش افتاده رو آب

بعد ما نوبت جفتای دیگه س
روز مرگ زشت عشقای دیگه س
ای خدا کاری نکن یادش بره
که یه ماهی این پائین منتظره

نمیخوام تنها باشم
ماهی دریا باشم
دوست دارم که بعد از این
توی قصه ها باشم!

                                         //////////////////////////////////////////

به کودکي گفتند : عشق چيست؟ گفت : بازي.

به نوجواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : رفيق بازي.

به جواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : پول و ثروت.

به پيرمردي گفتند : عشق چيست؟ گفت :عمر.

به عاشقي گفتند : عشق چيست؟ چيزي نگفت:آهي کشيد و سخت گريست

ازآتش پرسيدم محبت چيست؟

گفت از من سوزانتر

 است از گل پرسيدم محبت چيست؟

گفت از من زيباتر

 گفت از من عاشق تر است.

از خودش پرسيدم تو کيستي؟

 گفت نگاهي بيش نيستم

                      كه اين دفترممتاز

                                         كنم باز و شوم قافيه پرداز

                                                                        وسخن را كنم آغاز

                                                                                                به تسبح خداوند تبارك و تعالي:

كه غفور است وحليم است

                                    رؤف است وكريم است

                                                                  كبير است وعظيم است

                                                                                                  بصير است و عليم است

نصير است و نعيم است

                               قدير است وقديم است

                                                             خدايي كه بسي نعمت سرشار به ما آدميان داده

گهرهاي گران داده

                       سر و صورت و جان داده

                                                    تن و تاب و توان داده

                                                                              رخ و روح و روان داده

لب و گوش و دهان داده

                              دل و چشم و زبان داده

                                                           شكم داده و نان داده

                                                                                      زآفات امان داده

كمالات نهان داده

                       هنرهاي عيان داده و

                                                 توفيق بيان داده و

                                                                         اينهايي كه آن داده

كه از شكر و عطا وكرمش چشم نپوشيم

                                                                و ز هر غم نخروشيم و ز هر درد نجوشيم و

تكبر نفروشيم و مي از ساغر توحيدبنو شيم و

                                                               بكوشيم كه تا از دل و جان شكر بگوييم:

عنايات مبين را

                     آفريننده دانا و خداوند

                                                 توانا ومهين خالق يكتا و

                                                                                  بهين دارو دا دار

كز و گشته پديدار

                      به دهر اين همه آثار:

                                                چه دريا و چه كوهسار

                                                                             چه صحرا و چه گلزار

                                                                                                       چه آنها و چه اشجار

خدايي كه خبر داره از همه اسرار غني باشد و غفار

                                                                    شود مرحمتش يار در اين دار و در آن دار

آرزومندم و خواهنده كه بخشد كرم ايزد بخشنده به هر بنده شكيبايي و تدبير وتوانايي و بينايي . دانايي بسيار كه با پيروزي از عقل ره راست بپوييم وز هر قصه شيرين و حديث نمكين پند بگريم و

نصيحت بپذيريم و چنان مردم فرزانه بدان گونه حگيمانه در اين دار جهان عمر سر آريم كه از كرده خود شرم نداريم و ره بد نسپاريم و به درگاه خدا شكر گزاريم. 

                    وقتي از دنيا و آدم هاش خسته و نااميد شدي ، برو كوه و فرياد بكش :

                             آيا بازم اميدي هست ؟ آنوقت تو جواب خواهي شنيد !!!

                                                 هست ، هست ، هست ....  

در موسم شكفتن غنچه گلستان به آسمان تبسم مي كند درزمستاني كه خداوند به خلايق لبخند مي زند بهاره دلم سبز به سرخي ميشكوفت تا چشمانم سوي خدالبخند زند بيا از نو با لبخند به خدا آغاز كنيم بيا خدارا بخندانيم بگذاريم بغض بگريد دلمان را زير  سقف خدا پهن كنيم بيا بر شاخساري بريده درآب روان ، بر موج برقصيم و نلرزيم تا دردل هم بشكوفيم .

                                           ///////////////////////////////////////////////

اميدوارم كه دوست داشته باشيد..........

خيال کردم تو هم درد آشنايي.....

به دل گفتم تو هم هم رنگه مايي.....

خيال کردم تو هم در باديه عشق.....

اسيره حسرت و رنج و بلايي.....

ندونستم که بي مهرو وفايي.....

نفهميدم گرفتار هوايي.....

ندونستم ته ديداره شيرين .....

نهفته چهريه تلخ جدايي.....

تو که گفتي دلت عاشقترينه.....

دلت عاشق ترين قلب زمينه.....

هميشه مهربونه با دل من.....

براي قلب تنهام همنشينه.....

چرا پس دل بديده بي وفايي؟.....

شده قربانيت بي خون بهايي!.....

نفهميدي اميد ناميدي.....

رها کردي دلم رفتي کجايي

عشق يعنی رازقي٬ يعنی نسيم

عشق يعنی مست گشتن از شميم

عشق يعنی آفتاب بی غروب

عشق يعنی آسمان٬ يعنی فروغ

عشق يعنی آرزو٬ يعنی اميد

عشق يعنی روشنی٬ يعنی سپيد

عشق يعنی غوطه خوردن بين دو موج

عشق يعنی رد شدن از مرز اوج

عشق يعنی از سپيده تا سحر

عشق يعنی  پا نهادن در خطر

عشق يعنی لحظه لحظه ديدار يار

عشق يعنی دست در دستِ نگار

عشق يعنی عقل شد مدهوش تو

عشق يعنی لحظه لحظه بی قرار

عشق يعنی صبر٬ يعنی انتظار

عشق يعنی اشتياق و انتظار

عشق يعنی دلهوره٬ يعنی شتاب

عشق يعنی اشک٬ يعنی عاطفه

عشق يعنی يادگاری٬ خاطره

عشق يعنی لايق مريم شدن

عشق يعنی با خدا همدم شدن

عشق يعنی جام لبريز از شراب

عشق يعنی خواستن

له له زدن

عشق يعنی خواستن

پر پر زدن

عشق يعنی سال های عمر سخت

عشق يعنی زهر شيرين٬ بخت تلخ

عشق يعنی با خدايا ساختن

عشق يعنی چون هميشه باختن

آدم روي كنده درخت نوشت:
سيب
فرهادروي سنگ نوشت:
شيرين
كودك روي تخته نوشت:
سيب،شيرين است

                 ساز او سر مست شد از مستی اش

                 همنوا   شد   با   تمام   هستی اش

                او به من دل داده من سر  می دهم

                سر  چه  باشد ،چیز  بهتر   میدهم

                در کلامش شور و حال و   سادگی

                در  نگاهش  نور  عشق  و زندگی

                آه  از  آن  گیتار زن  بیداد    کرد

                عشق  را  در  کوچه ها فریاد کرد

                کاسه   صبرش   دگر   لبریز   شد

                گوش  جانش  بر  حوادث  تیز  شد

               آه  از  آن   گیتار زن   شد   بیقرار

               لحظه ها   را   می شمارد    بیشمار

               بیقرار  وصل  شد  سر  مست گشت

               عاشق  شب، آسمان  و کوه  و دشت

                من  چه    میگویم   منم   دیوانه ام

                عاشق      گیتار زن      مستانه ام

                 ما  دو  تا  یکتا  شدیم  از   همدلی

                 تا  نباشد  بین    ما   بی   حاصلی

               ای   خدا  گیتار زن   سر   زنده باد

               تا  ابد  عشق  و  جنون   پاینده   باد

واسم نوشت که تو اوج بی کسی به گِل میشینه قایقم تلف میشه دقایقم

 تنها میشم بیکس میشم اشک میریزم تا بمیرم

ای دلکم گریه نکن بی وفایی مُد شده تو این زمونه تو مثل بلوری و شکستنت چه بی صدا می مونه

 عیب نداره خدایی هست اون بالاها یادت میاد برای تو هزار دفعه میگفتم ازعشق و عاشقی های الکی

 ازبی وفایی ها اما تو...دیدی حالا چی به روزت اومده وقتی یادم میادکه اون بهت میگفت دوست داره

 عاشقته، واست میمیره یهو خندم میگیره وقتی چشمم به تو میوفته اشک خون تو چشمام موج میزنه ...

برای عشق پاکم لیاقت هم نداشتی آخ چی بگم یه زره صداقت هم نداشتی خیال میکردی آسون واسه

 چشات میمیرم اما نمیدونستی با تو باشم اسیرم از همه شیطونیات آخه شدم دیوونه هر روز یه بازی

 داشتی یا قهر یا بهونه می خوام برم که حتی نام و نشون نزارم عشقی دیگه نمونده دیگه دوست ندارم

گاهی تو را در خواب دیدار میکنم

              افسوس در خواب هم نامهربانی

                            ولی باز من مست تو میمانم

                                           و تو را فریاد میزنم

                                     نمی دانم صدای من کوتاه است

                                                          یا تو نمی شنوی

                                                      کاش صدای من کوتاه باشد!!!

            تا حالا این حس رو تجربه کردی !!

            دیدی که چه حس قشنگیه...

            تا حالا دلت خواسته که همیشه و همه جا  کنار یکی باشی ؟!

            تا حالا دلت خواسته به کسی بگی دوستت دارم !!!

            تا حالا دلت خواسته خودت رو برای کسی فدا کنی !!؟

            تا حالا شبها٬ وقتی همه خوابن٬ تو خلوت خودت٬ به خاطر وجود کسی گریه کردی ؟؟!!!!

            تا حالا خدا رو به خاطر خلقت کسی ستایش کردی !!

            آره!!؟؟ به این میگن عشق...!!!

            حس قشنگیه! نه؟

هيچکس نميداند که چرا سکوت

ساکت شد

شايد اگر سکوت آواز ميشد

کسي عاشق نميشد

سکوت يعني همه چيز

يعني تفکر به تو

راستي ، سکوت يعني هيس برو !؟

 هيس!!!!!!!

وقتي سکوت مي کنيم بهتر ميشنويم

 که پيدا نيست

من بيقرار چشم تو هستم نگاه کن

ازباده نگاه تو مستم نگاه کن

سوگندميخورم غم عشق تو تازه نيست

من يادگارروزهاي خوب توهستم نگاه کن

گفتي که سيري از من و از حرفهاي من

عمري به پاي هيچ نشستم نگاه کن

جدا چقدر ساده دلم رفته اي وباز

 من بيقرار چشم تو هستم نگاه کن

 مجال آن نيست

 كه روزهاي رفته را

  از سر گيريم

  ولحظه هاي بي بازگشت را

  تمنا كنيم

 كاش ميدانستي فردا

 چه اندازه دير است

 براي زيستن

 وچه اندازه زود

  براي مردن

 و"هميشه" واژه اي است پر فريب

  كاش ميدانستي

 يك آلاله

 فرصت يك ستاره نيست

 وبه ناگاه بسته خواهد شد،

 پنجره هاي ديدار،در اجبارتقدير

 كاش ميدانستي.........

                                      عشق يعني يك سلام و يك درود               

 عشق يعني يك تبلور يك سرود                         عشق يعني قطره و دريا شدن

 عشق يعني يك شقايق غرق خون                    عشق يعني زاهد اما بت پرست

 عشق يعني همچو من شيدا شدن                   عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

 عشق يعني بيستون كندن بدست                    عشق يعني آب بر آذر زدن


 عشق يعني چون محمد پا به راه                       عشق يعني عالمي راز و نياز

 عشق يعني با پرستو پرزدن                             عشق يعني رسم دل بر هم زدن


 عشق يعني يك تيمم يك نماز                           عشق يعني سر به دار آويختن


 عشق يعني اشك حسرت ريختن                       عشق يعني شب نخفتن تا سحر


 عشق يعني سجده ها با چشم تر                     عشق يعني مستي و ديوانگى

 
 عشق يعني خون لاله بر چمن                           عشق يعني شعله بر خرمن زدن
 

عشق يعني آتشي افروخته                                عشق يعني با گلي گفتن سخن

 
 عشق يعني معني رنگين كمان                         عشق يعني شاعري دلسوخته

 
 عشق يعني قطره و دريا شدن                           عشق يعني سوز ني آه شبان


 عشق يعني لحظه هاي التهاب                          عشق يعني لحطه هاي ناب ناب


 عشق يعني ديده بر در دوختن                           عشق يعني در فراقش سوختن


 عشق يعني انتظار و انتظار                               عشق يعني هر چه بيني عكس يار

 
 عشق يعني سوختن يا ساختن                        عشق يعني زندگي را باختن


 عشق يعني در جهان رسوا شدن                      عشق يعني مست و بي پروا شدن


                                        عشق يعني با جهان بيگانگى   

از معلم ديني پرسيدم عشق چيست؟        

گفت : حرام است

از معلم هندسه پرسيدم عشق چيست؟

گفت : نقطه اي که حول محور نقطة قلب جوان ميگردد

از معلم تاريخ پرسيدم عشق چيست؟

گفت:سقوط سلسله ی  قلب جوان

از معلم زبان پرسيدم عشق چيست؟

گفت:همپاي love است

از معلم ادبيات پرسيدم عشق چيست؟

گفت : محبت الهيات است

از معلم علوم پرسيدم عشق چيست؟

 گفت : عشق تنها عنصري است که بدون اکسيژن ميسوزد

از معلم رياضي پرسيدم عشق چيست؟

 گفت:عشق تنها عددي است که هرگز تنها نيست

از معلم فيزيک پرسيدم عشق چيست؟

گفت:تنها آهن ربايي است که قلب جوان را به سوي خود ميکشد.

خستـــم از روزای ابــری         خیلی سنگینه نـگاهت 
دوست ندارم تو تابستون         بشینــم باز ســر راهت 
نمیـــخوام بـــازم خیـالت         قبـلـه آرزوهــــام شــــه
تـــو بمــون و عاشقـــای         روی پُـــر غـرور و ماهت
 

آره مــن اونم که گفتــم          واسـه چشم تـو دیوونم 
آره مـن قـول داده بــودم          تـا تهش بــاهات بمونـم
ولی پس دادی نگــــامو           زیــر رگبــــــار غـــرورت 
من فقط یکــم شکستم          خوب نگام کنی همونم

چـمــدون رویـــاهـــامـو           دیگه برداشتم و بستم 
دیگــه عین اون قدیمــا           چشــــاتو نمیپرستــــم 
رخ تــو عین یه بـــــازی           منــو مـات قصه هـا کرد 
حالا بی اسمـم و تنها            پُــرپــاییز و شکستــــم

اینــی که حــــالا میبـینـی       دیگه مجنون چشات نیست 
دیگه وقتی نیمه شب شه       نگـران لـحظه هــات نیست 
مـــن بــرام فــرقـی نــداره        کـــه تو بــاشی یـا نباشی 
خیلـی وقته دیگه نیستی        تو دلم جـــایی برات نیست
      

از تو هیچ چیزی نـمونــده         نـه نگـــاهی و نـه یــــادی
مـــن سپردمـت به دریــــا         عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی 
تازه فهمیدم با این عشق         زندگیـــم چقـد تلـف شـد
تــو بـــه جــای التماســم         یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی 

   من میرم واسه همیشه